In middei yn de Prinsetún

Sa sitte jo op in A-lokaasje yn in djippe diskusje oer it Frysk. Wol as net trochskriuwe. Wêr dogge wy it foar. Wat smyt it op. Sille wy fan no ôf mar plaatsjes sjitte ynstee fan skriuwe.

Jo wolle net te raar, mar dat is net hoe’t ik der yn stean. It sil my ferdikke net barre dat it Frysk ferdwynt as ik der noch bin. Wat in oar dêr oer seit sil my in soarch wêze.

Hjoed en juster bin ik sa’n 30 boeken lichter wurden. Dat is prima. As ik dit skriuw binne der miskien minsken dy’t in pear noflike oerkes belibje, kâld gleske drinken, peukje oan as se smoke, en moai waar der by. Dêr doch ik it foar.

Mei oare wurden, dizze middei yn de Prinsetún is wat my oanbelanget noch mear in oanlieding om troch te gean mei Frysk skriuwe. Wat in oar der ek fan seit.